إِلَهِي، قَلْبِي يَرْتَعِدُ مِنْ فَكْرَةِ الْفَنَاءِ عَنْ ذَاتِي وَمِنْ بَقَاءِ غَيْرِكَ فِي وُجُودِي. فَكَيْفَ أُصْبِحُ بِلَا أَنَا وَأَجِدُكَ كُلَّ أَنَا؟ رَبِّي، خَوْفِي مِنْ تَفَرُّقِ الرُّوحِ وَتَشَتُّتِ الْقَلْبِ، وَأَمَلِي فِي الْبَقَاءِ بِكَ، لَا لِذَاتِي، بَلْ لِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ. اِجْعَلْ فَنَائِي سُلَّمًا لِبَقَائِي فِيكَ، وَاجْعَلْ وُجُودِي مَحْوًا فِي عِشْقِكَ الأَبَدِيِّ.
İlâhî, kalbî yerta'idu min fikratil fenâi an zâtî ve min bekâi ğayrik fî vücûdî. Fekeyfe usbihu bilâ enâ ve ecidüke külle enâ? Rabbî, havfî min teferruqir rûhı ve teşettütil kalbi, ve emelî fil bekâi bike, lâ lizâtî, bel livajhikel kerîm. İc'al fenâî süllemen libekâî fîke, vec'al vücûdî mahven fî ışqikel ebediyyî.
Ey Rabbim, kalbim kendi varlığımdan fani olma düşüncesinden ve Senin dışındaki her şeyin varlığımda kalmasından titriyor. Nasıl benliğimden arınır da Seni her şeyimde bulurum? Ruhumun dağılmasından ve kalbimin perişanlığından korkarım; ancak ümidim Seninle bâki kalmaktır, kendim için değil, yalnızca Senin Kerim veçhin için. Fenamı, Seninle bâki kalışım için bir merdiven kıl ve varlığımı Senin ebedi aşkında yok et.