يَا وَاحِدُ يَا أَحَدُ، اجْعَلْ مُحَبَّتَكَ الْغَالِيَةَ وِجْهَتِي وَغَايَتِي فِي كُلِّ حَالٍ. وَذَوِّبْ وُجُودِي الْفَانِي فِي بَحْرِ وَحْدَانِيَّتِكَ، لِأَشْهَدَ بَقَاءَكَ الْأَبَدِيَّ. اجْعَلْنِي أَفْنَى عَنِّي بِكَ، وَأَبْقَى بِكَ لَكَ، مُتَجَرِّدًا مِنْ كُلِّ مَا سِوَاكَ.
Ya Vâhidü Ya Ehadü, ec'al mehabbetekel-ğâliyete vichetî ve ğayetî fî külli hâlin. Ve zevvib vücûdîl-fânî fî bahri vahdâniyyetike, li-eşhede bekâekel-ebediyye. Ec'alnî efnâ annî bike, ve ebkâ bike leke, mütecerriden min külli mâ sivâke.
Ey Bir ve Tek olan! Kıymetli muhabbetini her halimde yönüm ve gayem kıl. Fani varlığımı vahdaniyetinin denizinde erit ki, ebedi bekânı müşahede edeyim. Beni, Seninle benden fena kıl, ve yine Seninle Sana baki kıl; Senden başka her şeyden sıyrılmış olayım. Bu dua, ilahi aşka duyulan derin özlemi, benlikten geçip Hakk'ın varlığında yok olma (fena) ve O'nunla bâki olma (beka) arzusunu dile getirir. Bu, tasavvufun en yüce hallerinden biridir.