يَا مُنَزِّلَ السَّكِينَةِ، هَبْ لِي خُشُوعًا يُلَاطِفُ قَلْبِي وَيُهَدِّئُ رُوحِي، فَتَزُولَ بِهِ هُمُومِي وَأَحْزَانِي. اجْعَلْ خُشُوعِي فِي صَلَاتِي وَذِكْرِي سَبَبًا لِشِفَاءِ كُلِّ وَجَعٍ ظَاهِرٍ وَبَاطِنٍ. وَارْزُقْنِي خُشُوعًا يُحْيِي قَلْبِي بِعَظَمَتِكَ وَيَمْلَؤُهُ بِالسَّكِينَةِ وَالْأَمَانِ.
Ya Münezile's-sekîneti, heb lî huşûan yulâtifu kalbî ve yuheddi'u rûhî, fetezûle bihi humûmî ve ahzânî. Ec'al huşûî fî salâtî ve zikrî sebeben lişifâi kulli vece'in zâhirin ve bâtinin. Varzuknî huşûan yuhyî kalbî bi'azametike ve yemle'uhu bi's-sekîneti ve'l-emân.
Ey Sekineyi indiren, bana kalbimi okşayan ve ruhumu sakinleştiren bir huşu (derin saygı ve teslimiyet) bahşet ki, onunla kederlerim ve hüzünlerim yok olsun. Namazımdaki ve zikrimdeki huşuumu, her zahiri ve batıni acının şifası için bir sebep kıl. Bana öyle bir huşu nasip et ki, kalbimi Senin azametinle diriltsin ve onu sekine ve emniyetle doldursun. Bu dua, huşunun getirdiği derin teslimiyet ve iç huzurun gerçek afiyet kaynağı olduğunu ifade eder.