يَا رَحْمَنُ، يَا رَحِيمُ! لَقَدْ أَفْنَيْتُ نَفْسِي فِي بَحْرِ الْفَنَاءِ، وَالْآنَ أُرِيدُ أَنْ أَبْقَى بِبَقَائِكَ. لِتُمْحَى آثَارُ ذُنُوبِي، لِأَكُونَ قَائِمًا بِنُورِكَ وَحْدَهُ. فِي هَذَا الْمَقَامِ الْبَقَاءِ، أَعُودُ إِلَيْكَ مُطَهَّرًا مِنْ كُلِّ أَدْنَاسِ الْمَاضِي. اِجْعَلْنِي مُسْتَحِقًّا لِلْبَقَاءِ الدَّائِمِ بِكَ.
Ya Rahman, ya Rahim! Lekad efnaytü nefsî fî bahri'l-fenâi, ve'l-âne ürîdü en ebkâ bi bekâike. Li tümhâ âsâru zunûbî, li ekûne kâimen bi nûrike vahdehü. Fî hâzâ'l-mekâmi'l-bekâi, e'ûdü ileyke mütahharân min külli ednâsi'l-mâdî. İc'alnî müstehıkkan li'l-bekâi'd-dâimi bike.
Ey Rahman, Ey Rahim olan Rabbim! Kendi benliğimin fani olduğunu idrak ederek, "fena" halini tecrübe ettim. Şimdi ise, Senin ebedi varlığınla "beka" bulmayı arzuluyorum. İşlediğim tüm günahların ve kusurların izlerini tamamen silmeni diliyorum ki, kalbimde ve varlığımda sadece Senin ilahi nurun kalsın. Bu ulvi makamda, geçmişin tüm kirlerinden arınmış bir ruhla Sana yöneliyor, beni daima Seninle var olmaya layık görmeni niyaz ediyorum.