يَا كَرِيمُ، أَخَافُ أَنْ لَا تَكُونَ أَعْمَالِي خَالِصَةً لِوَجْهِكَ. وَأَرْجُو قَبُولَكَ وَفَضْلَكَ رَغْمَ تَقْصِيرِي. فَاجْعَلْ لِي مِنْ لَدُنْكَ قُوَّةً عَلَى إِتْمَامِ الْعِبَادَةِ بِإِخْلَاصٍ. وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ فِي كُلِّ أَمْرِي.
Ya Kerîm, ehâfu en lâ tekûne a'mâlî hâlisaten li vechik. Ve ercû kabulike ve fadlake ragme taksîrî. Fec'al lî min ledunke kuvveten alâ itmâmil ibâdeti bi ihlâsin. Ve aleyke tevekkeltu fî külli emrî.
Ey Kerem Sahibi, amellerimin senin vechin için halis olmamasından korkuyorum. Kusurlarıma rağmen senin kabulünü ve fazlını umuyorum. Bana kendi katından, ibadetimi ihlasla tamamlamak için bir güç ver. Tüm işlerimde sana tevekkül ettim. Bu korku, beni sürekli olarak niyetlerimi gözden geçirmeye ve ibadetlerimi arındırmaya sevk ederken, senin sonsuz cömertliğine ve lütfuna olan ümidim, beni asla yeise düşürmez, aksine daha çok çabalamaya teşvik eder.