İlâhî, yâ Dâime'l-Bekâi ve yâ Fâniye kulli mâ sivâke, emseynâ alâ bâbi fenâi'z-zât. Eziknâ ta'me'l-fenâi fî vücûdike'l-mutlakı, hattâ neteharrare min kuyûdi'l-enâniyyeti ve'l-ğayriyyeti. İc'al leylenâ hâzâ mir'âten li-ademina'l-mahdi emâme kemâlike'l-azîmi. Tahhirnâ minnâ ve sılnâ bike, yâ Bâkî.
İlâhî! Ey bekası sonsuz olan ve Senden başka her şeyi fani kılan! Akşama nefsin yok oluş kapısında erdik. Bize mutlak varlığında fena tadını tattır ki, benlik ve başkalık bağlarından kurtulalım. Bu gecemizi, yüce kemalinin karşısında mutlak yokluğumuzun aynası kıl. Bizi bizden arındır ve Sana ulaştır, ey Bâki! Varlığımızı Senin varlığında erit, benliğimizden geçerek hakiki varlığa ulaşmayı lütfet. Bu fani dünyadan uzaklaşıp, Senin ebedi huzuruna yönelmeyi nasip et.