اللَّهُمَّ اجْعَلْ قَلْبِي خَاشِعًا لِعَظَمَتِكَ وَجَوَارِحِي خَاضِعَةً لِأَمْرِكَ. طَهِّرْ نَفْسِي مِنْ كُلِّ عُجْبٍ وَكِبْرٍ، وَاجْعَلْنِي مِنَ الْعَابِدِينَ بِخُشُوعٍ وَتَذَلُّلٍ. هَبْ لِي سَكِينَةً دَائِمَةً بِذِكْرِكَ.
Allâhümme ec'al kalbî hâşi'an li-azametike ve cevârihî hâdi'aten li-emrik. Tahhir nefsî min külli u'cbin ve kibir, ve'c'alnî mine'l-âbidîne bi-huşû'in ve tezellül. Heb lî sekîneten dâimeten bi-zikrik.
Allah'ım, kalbimi azametine huşu duyan, uzuvlarımı ise emrine boyun eğen kıl. Nefsimi her türlü benlik ve kibirden arındır ve beni huşu ve alçakgönüllülükle ibadet edenlerden eyle. Bana, Seni anmakla sürekli bir sükûnet bahşet. Bu dua, benliğin ilahi azamet karşısında küçüldüğünü idrak etme, kibir ve gururdan arınarak tam bir teslimiyetle huşu haline ulaşma dileğidir; nefsin tezkiyesi bu yolla mümkündür.