إِلَهِي، رُوحِي مُشْتَاقَةٌ لِجَمَالِكَ، وَقَلْبِي عَاشِقٌ لِوِصَالِكَ. اِرْفَعِ الْحِجَابَ عَنِّي، لِتَلْتَقِي رُوحِي بِكَ. نَوِّرْ عَيْنَيَّ بِنُورِكَ، وَأَفْرِحْ قَلْبِي بِوِصَالِكَ. يَا حَبِيبِي، قَرِّبْنِي إِلَيْكَ، وَاجْعَلْنِي فَانِيًا فِي حَضْرَتِكَ الْعَلِيَّةِ.
İlâhî, rûhî muştâkatun li-cemâlik, ve kalbî âşıkun li-visâlik. İrfa'i'l-hicâbe annî, li-teltekî rûhî bik. Nevvir ayneyye bi-nûrik, ve efrih kalbî bi-visâlik. Yâ Habîbî, karribnî ileyk, vec'alnî fâniyen fî hadratike'l-aliyyeti.
Ey İlahım, ruhum Senin güzelliğine hasret, kalbim ise Sana kavuşma aşkıyla yanıyor. Aramızdaki perdeleri kaldır ki, ruhum Seninle buluşsun. Gözlerimi nurunla aydınlat, gönlümü vuslatınla sevindir. Ey Sevgili, beni Kendine yaklaştır ve yüce huzurunda kendi benliğimi unutup yok olmamı sağla. Bu, ilahi güzelliğe ve kavuşmaya duyulan derin özlemin yolculuğudur.