Gerçek fakirlik, senden bir şeyin olmaması değil, sende bir şeyin kalmamasıdır. Yani nefsinden eser kalmamasıdır.
— İbn Atâullah el-İskenderî, Hikem-i Atâiyye
İbn Atâullah, tasavvuftaki ‘fakr’ kavramına derinlik kazandırır. Fakirlik, sadece maddi yoksunluk değil, aynı zamanda nefsin tüm arzularından, benlik iddialarından ve varlık vehminden arınmak anlamına gelir. Gerçek fakir, Allah’tan başka hiçbir şeye sahip olduğunu iddia etmeyen, kendi varlığını tamamen Allah’ın varlığında yok eden kişidir. Bu makamda kul, kendi iradesinden, gücünden ve bilgisinden tamamen sıyrılıp sadece Allah’a dayanır.