Kişinin kendi nefsini bilmesi, âlemi bilmesinden daha önemlidir. Zira nefsini bilen Rabbini bilir.
— Mevlana Celaleddin Rumi, Mesnevi
Tasavvufta nefs terbiyesi, kişinin iç dünyasına yönelerek kendi kusurlarını, zaaflarını ve egosal eğilimlerini tanıması ve bunları arındırması sürecidir. Mevlana, dış dünyaya yönelmeden önce içe dönmenin, yani kendini bilmenin önemini vurgular. Nefsini tanıyan insan, acizliğini ve sınırlılığını idrak eder, bu da onu kibre ve benliğe düşmekten korur. Bu idrak, aynı zamanda varlığın gerçek sahibi olan Allah’ı tanıma yolunda atılan ilk ve en temel adımdır.