إِلَهِي، بَعْدَ فَنَائِي فِي جَلَالِكَ، أَدِمْ بَقَائِي بِكَ وَاجْعَلْنِي شَاهِدًا لِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ. أَلْبِسْنِي خِلْعَةَ الْبَقَاءِ بَعْدَ زَوَالِ وُجُودِي الْبَشَرِيِّ. اِكْشِفْ لِي حُجُبَ الْغَيْبِ بِلُطْفِكَ وَارْفَعْنِي إِلَى مَقَامَاتِ الْقُرْبِ.
İlâhî, ba'de fenâî fî celâlike, edim bekâî bike vec'alnî şâhiden li-vechikel-kerîm. Elbisnî hıl'atel-bekâi ba'de zevâli vücûdî'l-beşeriyy. İkşif lî hucubel-ğaybi bi-lutfike verfa'nî ilâ makâmâti'l-kurbi.
İlahi, celalinde fena bulduktan sonra, benim Seninle bekamı daim kıl ve beni yüce zatına şahit eyle. Beşeri varlığımın yok oluşundan sonra bana beka elbisesini giydir. Lütfunla bana gayb perdelerini aç ve beni yakınlık makamlarına yükselt. Bu dua, tasavvufi yolculuğun nihai hedeflerinden olan fena fillah (Allah'ta yok olma) ve beka billah (Allah ile var olma) hallerini talep eder. Nefsin tüm varlık iddialarından arınıp, ilahi tecelli ile beka bulma arzusunu dile getirir.