اَللّٰهُمَّ يَا حَبِيبَ الْقُلُوبِ، أَفْنِنِي فِيكَ عَنْ نَفْسِي وَعَنْ سِوَاهُ. وَأَبْقِنِي بِكَ لَا بِوُجُودِي، حَتَّى لَا أَرَى إِلَّا وَجْهَكَ الْكَرِيمَ. اجْعَلْ فَنَائِيَ فِي مَحَبَّتِكَ وَبَقَائِيَ بِقُدْرَتِكَ وَإِرَادَتِكَ.
Allâhumme yâ Habîbel kulûb, efninî fîke an nefsî ve an sivâhu. Ve ebkınî bike lâ bivucûdî, hattâ lâ erâ illâ vechekel kerîme. İc'al fenâiye fî mahabbetike ve bekâiye bikudretike ve irâdetike.
Ey Kalplerin Sevgilisi Allah'ım! Beni benliğimden ve senden gayrı her şeyden fani kıl. Varlığımla değil, Seninle bâki eyle ki, Senin yüce veçhenden başka bir şey görmeyeyim. Fenâ buluşumu Senin muhabbetinde, bekâmı ise Senin kudretin ve iradenle eyle. Bu hal, beşeri varlığın yok oluşuyla ilahi varlıkta birliğe erme, Senin aşkında eriyip, sadece Seninle var olma arzusudur. Kalbim Seninle dolup taşsın ve her anımda Senin tecellini hissedeyim.