Dilini gıybetten korumayan, kalbini nifaktan temizleyemez. Zira kalbin temizliği, dilin doğruluğu ile başlar.
— İmam Gazali, İhyâu Ulûmi’d-Dîn
İmam Gazali, İhyâ’sında dilin afetlerine geniş yer verir ve gıybeti en büyük günahlardan biri olarak nitelendirir. Bu hikmet, dış davranışlar ile içsel durum arasındaki sıkı bağı vurgular. Dilin, kalbin bir tercümanı olduğu düşünülür. Başkalarının arkasından konuşmak, nifak tohumları eker ve kalbi karartır. Tasavvufi açıdan, dilini gıybetten, yalandan ve kötü sözden korumak, kalbin arınma sürecinin temelidir. Bu, kişinin manevi ilerlemesi için elzem olan içsel dürüstlüğü ve ihlası pekiştirir.