Mümin, belaya sabreder, nimete şükreder. Asıl makam ise belaya rıza göstermek, nimeti ise Hakk’ın lütfu bilip O’na yönelmektir.
— Abdülkadir Geylani, Fütûhu’l-Gayb
Bu söz, sabır ve şükür mertebelerinin ötesinde, rıza makamının üstünlüğünü dile getirir. Belaya sabretmek bir erdem iken, ona rıza göstermek, yani ilahi takdire gönülden teslim olmak daha yüksek bir manevi derecedir. Nimete şükretmek ise, nimeti verenin Allah olduğunu idrak edip O’na hamd etmektir. Rıza, kulun başına gelen her şeyi Allah’tan bilmesi ve O’nun hikmetine tam bir itimatla teslim olması halidir. Bu hal, kalbi huzura ve dinginliğe ulaştırır ve kulun Rabbiyle olan bağını derinleştirir.