Gecelerimi ibadetle geçirdiğimde, kalbimde O’ndan başka bir şey olmasın. Eğer bir zerre kadar bile benlik kalırsa, o ibadet boşunadır.
— Rabia el-Adeviyye, Dualar ve İlahiler
Bu söz, ibadetin özündeki ihlas ve benlikten arınma gerekliliğini vurgular. Rabia’ya göre, ibadetin değeri sadece şeklinden değil, kalpteki niyetin saflığından gelir. Eğer ibadet esnasında kulun kalbinde Allah’tan başka bir düşünce, bir beklenti veya benlikten kaynaklanan bir gurur varsa, o ibadet manevi değerini kaybeder. Gerçek ibadet, kalbin tamamen Allah’a yöneldiği, O’ndan başkasının varlığını hissetmediği, riyadan ve gösterişten uzak, halis bir teslimiyettir.