يَا وَاسِعَ الْفَضْلِ وَالْكَرَمِ، اجْعَلْ حَيَاتِي كُلَّهَا عِبَادَةً لَكَ، وَكُلَّ أَنْفَاسِي ذِكْرًا لِجَلَالِكَ. لَا تَدَعْ لِي غَفْلَةً عَنْكَ فِي أَيِّ حَالٍ. اجْعَلْ أَكْلِي وَشُرْبِي، نَوْمِي وَيَقْظَتِي، حَرَكَاتِي وَسَكَنَاتِي، كُلَّهَا مَقْبُولَةً لَدَيْكَ بِصِدْقِ نِيَّتِي وَإِخْلَاصِ قَلْبِي.
Yā Wāsi’a al-Faḍli wal-Karam, ij’al ḥayātī kullahā ‘ibādatan laka, wa kulla anfāsī dhikran li-jalālika. Lā tada’ lī ghaflatan ‘anka fī ayyi ḥāl. Ij’al aklī wa shurbī, nawmī wa yaqaẓatī, ḥarakātī wa sakanātī, kullahā maqbūlah ladayka bi-ṣidqi niyyatī wa ikhlāṣi qalbī.
Ey Geniş Fazl ve Kerem Sahibi! Tüm hayatımı Sana ibadet kıl, her nefesimi celâline zikir eyle. Hiçbir durumda beni Senden gafil bırakma. Yememi ve içmemi, uykumu ve uyanıklığımı, hareketlerimi ve sükûnetimi, hepsi de niyetimin doğruluğu ve kalbimin ihlâsıyla Senin katında makbul eyle. Bu dua, tasavvufun temel prensiplerinden olan hayatın her anını ibadete dönüştürme arzusunu, yani sürekli bir zikir ve ihlâs hali içinde yaşamayı ifade eder.