يَا حَبِيبَ الْقُلُوبِ! اجْعَلْ صَبْرَنَا عَلَى بَلَائِكَ نَابِعًا مِنْ شِدَّةِ مُحَبَّتِنَا لَكَ. وَكُلَّمَا اشْتَدَّتِ الْمِحَنُ، زِدْنَا تَوَكُّلًا عَلَيْكَ، فَإِنَّكَ أَهْلٌ لِكُلِّ ثِقَةٍ. لَا نَرَى فِي الْبَلَاءِ إِلَّا حُسْنَ صُنْعِكَ وَلُطْفَكَ الْخَفِيَّ، فَطَهِّرْ قُلُوبَنَا بِنُورِ عِشْقِكَ الْأَبَدِيِّ.
Yâ Habîbe'l-kulûb! İc'al sabranâ alâ belâike nâbian min şiddeti muhabbetinâ leke. Ve kullemâ işteddeti'l-mihanu, zidnâ tevekkulen aleyke, feinneke ehlun likulli sikatin. Lâ nerâ fi'l-belâi illâ husne sun'ike ve lutfeke'l-hafiyye, fetahhir kulûbenâ binûri ışkıke'l-ebediyyî.
Ey kalplerin Sevgilisi! Belalarına sabrımızı sana olan şiddetli muhabbetimizden kaynaklanan bir pınar eyle. Musibetler şiddetlendikçe, sana olan tevekkülümüzü artır; zira sen her güvene layıksın. Belada ancak senin güzel sanatını ve gizli lütfunu görürüz. Kalplerimizi ebedi aşkının nuruyla temizle. Bu dua, ilahi muhabbetin zorluklara karşı bir kalkan olduğunu ve tevekkülün de bu aşkın bir meyvesi olduğunu vurgular, böylece ruhsal yükseliş gerçekleşir.