Allah’ım, sana cennetin için tapıyorsam, beni cennetinden mahrum et; cehennem korkusuyla tapıyorsam, beni cehennemine at. Ama sana sadece senin için tapıyorsam, o zaman beni ebedi güzelliğinden mahrum etme.
— Rabia el-Adeviyye, Dualar ve İlahiler
Bu söz, Rabia’nın tasavvuf anlayışının temelini oluşturan ilahi aşka, yani aşık-ı ilahi kavramına en çarpıcı örnektir. O, Allah’a duyulan sevginin hiçbir beklenti veya korkuyla kirletilmemesi gerektiğini vurgular. Cennet umudu veya cehennem korkusuyla yapılan ibadetin, gerçek ve saf sevgiden uzak olduğunu ifade eder. Gerçek aşık, sadece sevdiği için sever, O’nun zatından başka hiçbir şeye rağbet etmez. Bu, tasavvufta ihlasın ve fani dünyanın ötesine geçmenin zirvesidir.