Aşkın ateşiyle yanıp kül olmak, baki kalmanın ta kendisidir. Zira fani benlik yok olmadıkça, baki olana vuslat imkânsızdır.
— Faridüddin Attar, Mantıku’t-Tayr
Attar’ın kelebek ve mum hikayesinde sembolize ettiği gibi, ilahi aşk, aşığı kendi fani varlığından arındıran yakıcı bir ateştir. Bu aşk ateşiyle benliğin yok oluşu (fena), zahiren bir son gibi görünse de, aslında gerçek ve ebedi varoluşun (beka) başlangıcıdır. Kişi, kendi sınırlı ve geçici kimliğini terk ederek, mutlak ve baki olan ilahi varlıkta erir. Bu, fanilikten bekaya geçişin ve gerçek vuslatın en yüce mertebesidir, zira Allah’tan başkasına varlık atfetmek şirktir.