Kendi varlığını yoklukta bulmak, hakiki varlığa ulaşmaktır; zira fena, beka denizine açılan kapıdır.
— Necmeddin Kübra, Fevâihu’l-Cemâl
Bu söz, Necmeddin Kübra’nın fenâ ve beka anlayışını özetler. Kulun kendi fani varlığını, benliğini ve iradesini Hakk’ın varlığında eritmesi (fenâ), geçici olandan sıyrılarak kalıcı ve hakiki varoluşa (bekâ) ulaşması anlamına gelir. Bu, benlikten geçip Hakk’ta var olma halidir. Fenâ, bir yok oluş değil, aksine ilahi hakikatle bütünleşerek daha yüce bir varlık mertebesine yükseliştir. Tasavvufi yolculuğun zirvesini temsil eder.