Verilene şükür, verilmek istenenin anahtarıdır. Kanaat ise, bitmeyen bir hazinedir.
— Aziz Mahmud Hüdayi, Divan / Tezkireler
Bu hikmet, şükrün manevi kapıları açan bir anahtar olduğunu ve kanaatin insanı zenginleştiren bir içsel erdem olduğunu ifade eder. İnsan, sahip olduğu nimetlerin kıymetini bilip şükrettikçe, Allah Teala o nimetleri artırır. Kanaat ise, elindekiyle yetinme ve hırsın esiri olmama halidir. Bu sayede, kişi dışsal zenginliklere muhtaç olmadan, içsel bir tatmin ve huzur bulur. Şükür ve kanaat, kalbi tamah ve hasetten arındırarak ilahi lütfa layık kılar ve manevi zenginliği artırır.