Hz. Ya’kub Peygamber kırk yıl boyunca ağlamıştır. Kalan kırk yıl (yaşlılık yılları) ise bir kişi, körü kör, bir gece, gündüzün geceleri secdede, ağlayarak dua ediyor ve şöyle diyordu: Ey Rabbim! Zayıflığım üzerine merhamet et, şitayetimle (ıztırapsımla) merhamet et, yaşlılığımın büyüklüğüyle merhamet et, yoksulluğumla merhamet et, fakırlığımla merhamet et. Bunun üzerine Allah Teala o gece ona Melekler aracılığıyla şöyle söyledi: “Ey Ya’kub! Izzet kıl, Celâl kıl, yüksekliğini koru, yaratıklar üzerinde üstünlüğünü koru. Şayet Yusuf sana dost olmuş olsaydı, kesinlikle insanlar onu ikinci gün diriltirlerdi.”
Kaynak: Şemseddin Şamran – Şubhat Şubdan