يَا غَنِيُّ، طَهِّرْ نَفْسِي مِنْ طَمَعِ الدُّنْيَا وَزِينَتِهَا. اجْعَلْ فَنَائِي فِي الْأَشْيَاءِ بَابًا لِفَنَاءِ نَفْسِي عَنِ الْمَادِّيَّاتِ. أَلْهِمْنِي الْقَنَاعَةَ وَالتَّوَكُّلَ عَلَيْكَ وَحْدَكَ، لِأَبْلُغَ صَفَاءَ الرُّوحِ.
Yâ Ğaniyy, tahhir nefsî min tame'i'd-dünyâ ve zînetihâ. Ec'al fenâî fi'l-eşyâi bâben li-fenâi nefsî ani'l-mâddiyyât. Elhimni'l-qanâate ve't-tevekküle aleyke vahdek, li-ebluğa safâe'r-rûh.
Ey Gani olan, nefsimi dünyanın tamahından ve süsünden arındır. Eşyaya olan fâniliğimi, nefsimin maddiyattan fani olmasına bir kapı kıl. Bana kanaati ve yalnızca Sana tevekkül etmeyi ilham et ki ruhumun saflığına ulaşabileyim. Bu dua, dünyevi arzulardan ve bağımlılıklardan arınarak gerçek zenginliğin ilahi hoşnutlukta olduğunu idrak etme, ruhu maddi bağlardan kurtarma isteğidir; fena ve tevekkül ile nefs tezkiyesi sağlanır.