رَبِّ، إِنِّي أَخْشَى عَلَى قَلْبِي مِنَ الْغَفْلَةِ وَعَمَاءِ الْبَصِيرَةِ، فَيُفَوِّتَنِي نُورُ يَقِينِكَ. وَفِي كُلِّ لَحْظَةٍ، أَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ أَنْ تَمْلَأَ قَلْبِي بِيَقِينٍ ثَابِتٍ لَا يَتَزَلْزَلُ. اجْعَلْ يَقِينِي سَبَبًا لِشُهُودِي وَمُعَايَنَتِي لِجَمَالِ حَضْرَتِكَ، وَارْزُقْنِي دَوَامَ الْحُضُورِ مَعَكَ.
Rabbî, innî ahşâ alâ kalbî mine'l-ğafleti ve amâi'l-basîrati, fe-yüfawwitannî nûru yakînike. Ve fî külli lahzatin, etevesselü ileyke en temlee kalbî bi-yakînin sâbitin lâ yetezelzelü. İc'al yakînî sebeben li-şuhûdî ve mu'âyenetî li-cemâli hadratike, ve'rzuknî devâme'l-hudûri me'ake.
Rabbim, kalbimin gafletten ve basiret körlüğünden korkuyorum, zira bu senin yakin nurunu kaçırmama sebep olabilir. Her an sana yalvarıyorum ki, kalbimi sarsılmaz bir yakin ile doldurasın. Yakînimi, senin huzurunun güzelliğini müşahede etmeme ve görmeme bir sebep kıl, ve bana seninle daimi bir huzur hali nasip et. Bu denge, gafletin karanlığından sakınıp, her an ilahi varlığı hissetme ve tecrübe etme arayışını besler.