يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ، أَخَافُ مِنْ سَطْوَتِكَ وَعِقَابِكَ، وَأَرْجُو رَحْمَتَكَ الْوَاسِعَةَ وَعَفْوَكَ الْجَزِيلَ. فَاجْعَلْ خَوْفِي مُورِثًا لِلْخُشُوعِ فِي عِبَادَتِكَ، وَأَمَلِي دَافِعًا لِلْإِقْبَالِ عَلَيْكَ. أَنْتَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ.
Ya Erhamer Râhimîn, ehâfu min satvetike ve ikâbike, ve ercû rahmetikel vâsi'ate ve afvekel cezîle. Fec'al havfî mûrisan lil huşû'i fî ibâdetike, ve emelî dâfi'an lil ikbâli aleyke. Antel Gafûrul Vedûdu.
Ey merhametlilerin en merhametlisi, senin kudretinden ve azabından korkmaktayım. Ancak senin geniş rahmetini ve bol affını ummaktayım. Bu korkumu, ibadetinde huşu duymama vesile kıl. Ümidimi ise sana yönelmeye bir teşvik eyle. Sen çok bağışlayıcı, çok sevendirsin. Kalbimde yer eden bu huşu, beni günahlardan uzaklaştırırken, engin rahmetine duyduğum ümit, daima seni anmaya ve sana yaklaşmaya sevk etmektedir. Beni merhametine sar.