Yâ Meliku, haşîtu min hevli'l-mevkıfi beyne yedeyke ve hisâbike'l-adli, fe-kallethî hîletî ve da'ufet kuvvetî. Ve lâkin, rahmetüke vâsi'atun, ve ercüv en tağmuranî bi-mağfiratike ve lutfike'l-hafiyyî. İc'al havfî mine'l-ıkâbi dâiyen li'l-huşû'ı ve'l-hudû'ı, ve emelî fî rahmetike sebeben li-sebâtı'l-kalbi.
Ey Melik olan Rabbim, senin huzurunda durma anının dehşetinden ve adil hesabından korktum, gücüm azaldı ve kuvvetim zayıfladı. Lakin, rahmetin geniştir ve ümit ediyorum ki beni mağfiretinle ve gizli lütfunla kuşatasın. Cezadan korkumu huşu ve boyun eğmeye bir vesile kıl, ve rahmetine olan ümidimi kalbimin sebatına bir sebep yap. Bu denge, ilahi azamet karşısında duyulan derin saygıyı, umutsuzluğa düşmeden affediciliğe olan güçlü inançla birleştirir.