Rabbil âlemîne, ec'al şükrî li ni'metike meşûben bi huşû'in ve tevâdu'in. Li üdrike azameteke fî kulli atâin ve men'in. Ve heb lî kanâ'atel âbidînellezîne yukaddirûne mâ u'tû ve lâ yeteşevvefûne limâ hurimû. Tahrir kalbî minel ğafleti vel batari, ve ec'alnî dâimen fî hadratish-şükri bi külli huşû'in.
Alemlerin Rabbi! Nimetine olan şükrümü huşu ve tevazu ile yoğur. Her verişinde ve alışında Senin azametini idrak edeyim. Bana, kendilerine verileni takdir eden ve mahrum bırakıldıkları şeylere göz dikmeyen abidlerin kanaatini bağışla. Kalbimi gafletten ve şımarıklıktan temizle ve beni daima tam bir huşu ile şükür huzurunda eyle. Bu, derin bir saygı ve alçakgönüllülükle dolu, ihsanlara değer veren bir şükür halidir; zira her şeyin O'ndan geldiğini bilmektir.