يَا جَلِيلُ، اِمْلَأْ قَلْبِي بِالْخُشُوعِ عِنْدَمَا أَقِفُ بَيْنَ يَدَيْكَ. وَبَيْنَمَا أَنْهَارُ تَحْتَ ثِقَلِ ذُنُوبِي، أَلْتَجِئُ إِلَى عَفْوِكَ. وَفِّقْنِي لِمُحَاسَبَةِ نَفْسِي قَبْلَ أَنْ يَشْتَدَّ حِسَابِي، وَلِلتَّطَهُّرِ بِالتَّوْبَةِ، وَلِأَكُونَ مُسْتَحِقًّا لِرِضَاكَ.
Yâ Celîl, imle' qalbî bi'l-huşû'i 'indemâ eqifu beyne yedeyk. Ve beynemâ enhâru tahte siqali zunûbî, eltecî'u ilâ afvike. Veffiqnî li-muhâsebeti nefsî qable en yeştedde hisâbî, ve li't-tatohhuri bi't-tevbeti, ve li-ekûne müstehıqqan li-rızâk.
Ey Celal sahibi, huzuruna çıktığımda kalbimi huşu ile doldur. Günahlarımın ağırlığı altında ezilirken, Senin affına sığınırım. Hesabım çetin olmadan önce kendimi muhasebe etmeyi, tevbe ile arınmayı ve Senin rızana layık olmayı nasip et. Bütün benliğimle, Sana karşı duyduğum derin saygı ve tevazu içinde, geleceğe hazırlanabilme gücü ver.