يَا إِلَهِي، اِمْلَأْ قَلْبِي بِمَحَبَّتِكَ حَتَّى لَا يَبْقَى فِيهِ مَكَانٌ لِغَيْرِكَ. أَشْعِلْ رُوحِي بِشَوْقِ عِشْقِكَ، فَأَفْنَى فِي حَضْرَتِكَ. اِفْتَحْ عَيْنَيَّ عَلَى جَمَالِكَ، وَاجْعَلْ قَلْبِي يَتُوقُ لِوِصَالِكَ. يَا حَبِيبِي، اِجْذِبْنِي إِلَيْكَ، وَأَغْرِقْنِي فِي بَحْرِ حُبِّكَ.
Yâ İlâhî, imle' kalbî bi-muhabbetik hattâ lâ yebkâ fîhi mekânun li-ğayrik. Eş'il rûhî bi-şevki ışkık, fe-efnâ fî hadratik. İftah ayneyye alâ cemâlik, vec'al kalbî yetûku li-visâlik. Yâ Habîbî, iczibnî ileyk, ve ağrıknî fî bahri hubbik.
Ey İlahım, kalbimi aşkınla öyle doldur ki, başka hiçbir sevgiye yer kalmasın. Ruhumu Senin aşkının coşkusuyla ateşle ki, huzurunda kendi varlığımı unutup fani olabileyim. Gözlerimi ilahi güzelliğine aç, gönlümü ise Sana kavuşma özlemiyle doldur. Ey Sevgili, beni Kendine çek ve aşkının derin denizlerinde kaybolmamı sağla. Bu, ilahi muhabbetle ruhu arındırma yolculuğudur.