إِلَهِي، أَنِرْ قَبْرِي بِنُورِ مُحَبَّتِكَ الْعَظِيمَةِ. وَاجْعَلْهُ رَوْضَةً مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ لَا حُفْرَةً مِنْ حُفَرِ النِّيرَانِ. وَاجْعَلْ وَحْشَتِي فِيهِ أُنْسًا بِذِكْرِكَ وَشَوْقًا لِرُؤْيَةِ وَجْهِكَ الْكَرِيمِ. يَا وَاسِعَ الْغُفْرَانِ، تَغَمَّدْنِي بِرَحْمَتِكَ.
İlâhî, enir kabrî bi-nûri muhabbetikel-azîmeti. Ve'c'alhü ravdaten min riyâdil-cenneti lâ hufraten min hufarin-nîrân. Ve'c'al vahşetî fîhi ünsen bi-zikrike ve şevkan li-ru'yeti vechikel-kerîm. Yâ Vâsial-Ğufrân, teğammednî bi-rahmetik.
Ey Rabbim, kabrimi büyük muhabbetinin nuruyla aydınlat. Onu cehennem çukurlarından bir çukur değil, cennet bahçelerinden bir bahçe kıl. Kabrimdeki yalnızlığımı Senin zikrinle ünsiyete ve Keremli vechini görme arzusuna dönüştür. Ey affı geniş olan, beni rahmetinle kuşat. Bu dua, kabir hayatını korku ve yalnızlıkla değil, ilahi aşkın ve zikrin bereketiyle aydınlanmış bir bekleme alanı olarak tahayyül etmeyi amaçlar.