يَا وَدُودُ، يَا ذَا الْعَرْشِ الْمَجِيدِ، قَلْبِي يَخْشَى أَنْ يَفْتُرَ عَنْ مَحَبَّتِكَ أَوْ أَنْ يَنْحَرِفَ عَنْ طَاعَتِكَ. أَنَا أَخَافُ أَنْ تَنْقَطِعَ حِبَالُ وُصْلَتِي بِكَ، فَتُصْبِحَ رُوحِي عَطْشَى فِي صَحْرَاءِ الْبُعْدِ. وَلَكِنَّ رَجَائِي فِي مُحَبَّتِكَ الَّتِي تَغْمُرُ كُلَّ شَيْءٍ، وَفِي رَحْمَتِكَ الَّتِي لَا تَنْتَهِي. اِجْعَلْ حُبَّكَ قُوَّةً لِي تُبْعِدُنِي عَنِ الزَّلَلِ وَتُقَرِّبُنِي إِلَيْكَ فِي كُلِّ حَالٍ.
Yâ Vedûdü, yâ Zel-Arşıl Mecîd, kalbî yahşâ en yeftura an muhabbetike ev en yenharife an tâatike. Enâ ehâfu en tenqatia hıbâlû vusletî bike, fetusbıha rûhî atşâ fî sahrâil bu'di. Ve lâkinne recâî fî muhabbetikellezî tağmuru külle şey'in, ve fî rahmetikellezî lâ tentehî. İc'al hubbeke kuvveten lî tub'idunî aniz zelili ve tuqarribunî ileyke fî külli hâl.
Ey Vedûd, ey Arş-ı Mecid'in Sahibi, kalbim Senin muhabbetinden soğumaktan veya Sana itaatten sapmaktan korkar. Sana olan vuslat bağlarımın kopmasından, ruhumun ayrılık çölünde susuz kalmasından endişe ederim. Ancak ümidim, her şeyi kuşatan muhabbetine ve asla tükenmeyen rahmetinedir. Senin aşkını bana öyle bir kuvvet kıl ki, beni tüm hatalardan uzaklaştırsın ve her durumda Sana yakınlaştırsın.