يَا رَحْمَنُ يَا رَحِيمُ! اجْعَلْ صَبْرَنَا مِفْتَاحًا لِأَبْوَابِ يَقِينِكَ الْعَظِيمِ. وَأَنْزِلْ عَلَيْنَا مِنْ رَحْمَتِكَ الْوَاسِعَةِ مَا يُقَوِّي تَوَكُّلَنَا عَلَيْكَ فِي كُلِّ أَحْوَالِنَا. نَسْأَلُكَ الْعَافِيَةَ وَالْغِنَى بِكَ عَمَّنْ سِوَاكَ، وَأَنْ تَجْعَلَ قُلُوبَنَا مُطْمَئِنَّةً بِذِكْرِكَ.
Yâ Rahmânu yâ Rahîmu! İc'al sabranâ miftâhan li'ebvâbi yakînike'l-azîm. Ve enzil aleynâ min rahmetike'l-vâsi'ati mâ yukavvî tevekkulenâ aleyke fî kulli ahvâlinâ. Nes'eluke'l-âfiyete ve'l-ğınâ bike ammen sivâke, ve en tec'ale kulûbenâ mutma'inneten bizikrike.
Ey Rahman, ey Rahim! Sabrımızı, yüce yakîninin kapılarına bir anahtar kıl. Geniş rahmetinden üzerimize, her halimizde sana olan tevekkülümüzü güçlendirecek şeyler indir. Senden afiyet ve senden başkasına muhtaç olmama zenginliğini isteriz ve kalplerimizi zikrinle mutmain kılmanı dileriz. Bu dua, sabrın kesin imana götüren bir yol, tevekkülün ise ilahi rahmetle güçlenen bir hal olduğunu vurgular, böylece kul hem dünyada hem ahirette huzur bulur.