اللهم رب الناس أذهب البأس واشف أنت الشافي لا شفاء إلا شفاؤك شفاء لا يغادر سقما
Allâhumme Rabbe’n-nâs, ezhibi’l-be’se veşfi, ente’ş-şâfî, lâ şifâe illâ şifâuk, şifâen lâ yuğâdiru sukmâ.
Allah’ım! Ey insanların Rabbi! Bu sıkıntıyı gider, şifa bahşet. Zira şifa veren yalnız Sensin. Senin şifandan gayrı şifa yoktur. Öyle bir şifa ki, ardında hiçbir hastalık izi bırakmasın.
Kaynak: Buhârî, Merdâ, 20; Müslim, Selâm, 46.