İlâhî, ente'l-mu'tî, ve ente'l-Ğaffâru, ve ente'llezî tuhibbu'l-afve. Estağfiruke ve etûbu ileyke mütevekkilen alâ cûdike ve keramike, lâ alâ husni amelî. Iğfir lî külle zelletin ve hatîetin, vec'al tevbetî miftâhan li ziyâdeti tevekkulî aleyke fî külli emrî. Vekfinî bi tevekkulî aleyke şerra nefsî ve seyyiâti amelî.
İlâhî, sen veren, sen bağışlayan ve affı seven sensin. Sana, amelimin güzelliğine değil, cömertliğine ve keremine dayanarak istiğfar ediyor ve tevbe ediyorum. Her sürçme ve hatamı bağışla ve tevbemi, her işimde sana olan tevekkülümü artırmanın bir anahtarı kıl. Sana olan tevekkülümle nefsimin şerrinden ve amellerimin kötülüklerinden beni koru. Bu dua, kulun günahlarını itiraf ederken bile sadece Allah'a güvenerek affı dilemesidir.