إِلَهِي، عَلِّمْنِي أَنْ أَثِقَ بِكَ ثِقَةً كَامِلَةً فِي كُلِّ أَمْرٍ، صَغِيرٍ أَوْ كَبِيرٍ. وَاجْعَلْ ذِكْرِي لَكَ سَبَبًا لِاطْمِئْنَانِ قَلْبِي وَسَكِينَةِ رُوحِي. لِأَتَوَكَّلَ عَلَيْكَ حَقَّ التَّوَكُّلِ، وَأَرَى تَدْبِيرَكَ فِي كُلِّ شَيْءٍ بِعَيْنِ الْيَقِينِ.
İlâhî, allimnî en esika bike sikaten kâmileten fî külli emrin, sağîrin ev kebîrin. Vec'al zikrî leke sebeben li-itmi'nâni kalbî ve sekîneti rûhî. Li-etevvekele aleyke hakket-tevekküli, ve erâ tedbîrake fî külli şey'in bi-aynil-yakîni.
İlâhî, bana her işte, küçüğünde veya büyüğünde, Sana tam bir güvenle inanmayı öğret. Seni zikrimi, kalbimin huzuru ve ruhumun sükûneti için bir sebep kıl. Ta ki Sana hakkıyla tevekkül edeyim ve her şeyde Senin tedbirini yakîn gözüyle göreyim. Bu dua, zikrin kalbi yatıştıran ve ruhu sakinleştiren gücüne vurgu yapar. Tam bir tevekkülle Allah'a teslim olmanın, huzurun ve içsel dinginliğin anahtarı olduğunu ifade eder. Zikir, tevekkülü besler.