“Afiyet lütfet bana, afiyet bahşettiklerinin arasına kat beni.”
Bu öyle bir kelimedir ki, Yüce Rabbimiz Sübhanehu ve Teâlâ’nın katında kendisinden daha sevgili bir şeyin talep edilmediği bir niyazdır. Zira afiyet, şerrin her türlüsünden ve o şerlere yol açan tüm sebeplerden kurtuluşu kuşatan, bünyesinde toplayan engin bir ilahî lütuftur.
**İbnü’l-Kayyim | Şifâu’l-Alîl**