Amellerin parlaklığına aldanma, kalplerin parlaklığını ara. Zira amellerin parlaklığı geçici, kalplerin parlaklığı ise ebedidir.
— İbn Atâullah el-İskenderî, Hikem-i Atâiyye
Bu söz, tasavvufun derunî boyutunu ortaya koyar. İbn Atâullah, ibadet ve amellerin şeklî yönünden ziyade, o amellere eşlik eden kalbî hâlin, niyetin ve ihlasın önemine dikkat çeker. Dışsal eylemlerin gösterişli olması veya çokluğu değil, kalbin Allah’a yönelik samimiyeti ve ihlası asıl değerlidir. Gerçek kemalat, kalbin günahlardan arınarak ilahi nur ile aydınlanması ve bu aydınlanmanın amellere yansımasıyla gerçekleşir.