Amelsiz ilim, meyvesiz ağaç gibidir. İlim seni Allah’a yaklaştırmazsa, o senin için bir yüktür.
— İmam Gazali, İhyâu Ulûmi’d-Dîn
İmam Gazali’nin bu sözü, tasavvufta ilmin pratik uygulamaya dökülmesinin zaruretini belirtir. Sadece bilgi edinmek yeterli değildir; bu bilginin kalpte yaşanması ve davranışlara yansıması esastır. Amel, ilmin ruhudur ve onu canlı kılar. Bir âlimin bildiği hakikatleri yaşamaması, ilminin faydasız kalmasına ve hatta kendisine sorumluluk yüklemesine yol açar. Gerçek ilim, sahibini takvaya ve Allah’a yakınlığa götüren, kalbi nurlandıran ve ruhu yücelten amel ile birleştiğinde değer kazanır.