Aşk odur ki cananı canından içeru bilesin; zira ki cananın cemali cümle âlemi kaplamıştır.
— Niyazi Mısri, Divan
Mısri’ye göre ilahi aşk, sadece bir duygu değil, bizzat varoluşun özüne nüfuz etmektir. Sevgili’yi (Allah’ı) kendi ruhundan daha yakın bilmek, O’nun her yerde ve her şeyde mevcut olan cemalini idrak etmek demektir. Bu aşk, insanın benliğini eriterek ilahi birliğe ulaşmasının en güçlü aracıdır. Âşık, maşukun tecellilerini her yerde görerek hakiki sevgiliye ulaşır ve böylece tüm varoluşu aşkın nuruyla aydınlanmış hisseder. Bu hal, beşeri aşkın ötesinde bir varoluşsal tecrübedir.