Aşk, sanma ki sadece bir sevgiliye duyulan bir histir. Aşk, varoluşun özü, ilahi nefesin ta kendisidir. Her zerrede O’nu görenin gözü aşkla doludur.
— Şems-i Tebrizi, Makâlât
Tasavvufta aşk, beşeri sınırları aşan, Hakk’a ulaşmanın yegâne yoludur. Şems’e göre aşk, tüm varoluşu kuşatan, ilahi bir tecellidir; her şeyin başlangıcı ve sonudur. Hakiki aşık, her zerresinde ilahi güzelliği müşahede eden, kendini bu aşkın akışına bırakan kişidir. Bu aşk, insanın nefsini arındırarak onu ilahi hakikatle birliğe ulaştırır. Perdenin kalktığı, ikiliğin eriyip vahdetin hissedildiği bir haldir.