Ben melamet hırkasını kendim giydim eğnime, ar ile namus şişesini taşa çaldım kime ne?
— Pir Sultan Abdal, Divan
Bu beyit, tasavvuftaki “melamet” yolunun bir ifadesidir. Pir Sultan Abdal, toplumsal yargılardan ve riyadan uzaklaşarak kendi içsel hakikatini bulma çabasını dile getirir. Dış görünüş ve toplumsal kuralların ötesine geçerek, benlik ve nefsaniyetin getirdiği utanç (ar) ve itibar (namus) gibi kaygılardan arınmayı amaçlar. Bu, saf ve samimi bir teslimiyetle Hakk’a yönelmenin, halkın kınamasından çekinmemenin ve yalnızca ilahi rızayı gözetmenin derin bir tasavvufi manifestosudur.