Bir ben vardır bende benden içeri, bende olmayan ben. O’dur ki her yerde hazır, nazır, benimle beraberdir, benden de yakındır.
— Yunus Emre, Divan / İlahiler
Bu söz, tasavvufun tevhid anlayışını, yani Allah’ın mutlak birliğini ve her şeyi kuşatıcılığını dile getirir. Yunus, insanın kendi özünde, benliğinin ötesinde ilahi bir varoluşun bulunduğunu ifade eder. ‘Benden içeri’ olan bu ben, Hakk’ın insandaki tecellisidir. Bu idrak, kulun kendi varlığını O’nun varlığında eritmesini, her şeyin O’ndan geldiğini ve O’na döndüğünü anlamasını sağlar. Bu, Vahdet-i Vücud’un derin bir yansımasıdır.