Hakiki aşk, sevgiliyi her şeyde görmek, ondan gayrısına gönül bağlamamaktır. Aşkın ateşiyle yanan kalp, dünyanın fani süslerinden azade olur.
— Aziz Mahmud Hüdayi, Divan / Tezkireler
Hüdayi, ilahi aşkı tasavvuf yolunun en temel dinamiği olarak görür. Ona göre, kulun Allah’a olan sevgisi, bütün varoluşunu kuşatmalı ve her anında O’nu hatırlatmalıdır. Bu aşk, dünya malına, makamına ve şöhretine olan bağlılığı zayıflatır, hatta yok eder. Aşk-ı ilahi, kalbi saf ve temiz kılarak, müridi sadece Allah’ın rızasını arayan bir makama yükseltir. Aşık, her zerresinde sevgiliyi müşahede eder ve O’nun dışındaki her şeyin faniliğini idrak eder.