Kendi iradenle değil, Hakk’ın iradesiyle var ol. Ancak o zaman her şey senin için değişir ve hakikat tecelli eder.
— Hallac-ı Mansur, Kitâbu’t-Tavâsîn
Bu söz, tasavvufi teslimiyetin özünü ifade eder. Kulun kendi cüzi iradesinden vazgeçerek, mutlak irade olan ilahi iradeye tam bir teslimiyet göstermesi, manevi kemalata ulaşmanın anahtarıdır. Kişi, kendi istek ve arzularını terk ettiğinde, ilahi iradenin tecellilerine açılır ve evrensel düzenle uyum içinde yaşar. Bu teslimiyet, pasif bir boyun eğme değil, aktif bir idrak ve benliğin ilahi olana terk edilmesidir; bu da gerçek özgürlüktür.