Kendi varlığından daha büyük bir perde yoktur. Bu perde kalkmadıkça, hakikatin güneşi sana doğmaz; çünkü sen varsan, O’nun varlığına yer kalmaz.
— Faridüddin Attar, Mantıku’t-Tayr
İnsanın kendi benliği, yani nefsi, kibir, ego ve dünyevi arzularıyla dolu olan varlığı, ilahi hakikati görmesinin önündeki en kalın perdedir. Attar’a göre, bu benlik perdesi kalkmadıkça, Allah’ın nuru ve hakikat güneşi kişiye tecelli edemez. Zira ikilik varken birlik idrak edilemez. Kişi ‘ben varım’ dediği sürece, Allah’ın mutlak varlığına tam teslim olamaz. Bu perdenin kaldırılması, tasavvuf yolunun temel gayesidir.