Kendi varlığını bir damla su gibi denize sal ki, okyanusun azameti içinde eriyesin. İşte o zaman kendi benliğinden kurtulur, Hak’la bâki olursun.
— Sünbül Sinan, Mektuplar
Bu söz, tasavvufun temel kavramlarından “fenâ fi’l-lâh” (Allah’ta yok olma) halini mecazi bir dille anlatır. Damlanın denizde erimesi gibi, salik de kendi benliğini, arzularını ve vehmî varlığını İlahi Varlık’ta yok etmelidir. Bu yok oluş, kişinin bireysel varlığını tamamen kaybetmesi değil, nefsaniyetinden arınarak İlahi Hakikat ile bütünleşmesidir. Fenâ hali, salikin Hak ile kaim olduğu “bekâ bi’l-lâh” haline geçişin ön şartıdır. Bu durum, gerçek özgürlüğe ve ebedi varoluşa ulaşmaktır.