Nefsini bilen, Rabbini bilir. Nefsin karanlık perdesini yırtmadan, ilahi nuru görmek mümkün değildir.
— Necmeddin Kübra, Fevâihu’l-Cemâl
Bu hikmet, ‘Men arefe nefsehu fekad arefe rabbehu’ (Nefsini bilen Rabbini bilir) hadisinin tasavvufi yorumunu içerir. Necmeddin Kübra, insanın kendi benliğinin derinliklerine inerek, nefsini arındırmasının ve onun yanıltıcı arzularından kurtulmasının önemini vurgular. Nefsin karanlık perdeleri kalktığında, yani ego törpülendiğinde, ilahi nurun kalpte parlaması ve Hakk’ın hakiki idraki mümkün hale gelir. Bu, manevi ilerlemenin anahtarıdır.