Ölümü çok anmak, kalbi dünya sevgisinden arındırır ve ahiret için amel etmeye teşvik eder. Zira dünya, ahiretin tarlasıdır.
— İmam Gazali, İhyâu Ulûmi’d-Dîn
Tasavvufta ölüm bilinci, müridin dünya hırslarından uzaklaşması ve manevi hazırlık yapması için güçlü bir motivasyon kaynağıdır. Gazali, ölümü sürekli hatırlamanın, kalbi geçici dünya zevklerinden koparıp ebedi ahiret hayatına yönelttiğini belirtir. Bu, sufinin dünya hayatını bir imtihan ve ahiret için bir hazırlık evresi olarak görmesini sağlar. Böylece, her anını Allah rızasına uygun amellerle doldurmaya çalışır ve dünyaya olan bağlılığını azaltarak ruhsal özgürlüğe ulaşır.