Ölümü çok anmak, kalbin pasını giderir, nefsin arzularını kırar ve seni ahirete hazırlar.
— İmam Gazali, İhyâu Ulûmi’d-Dîn
Tasavvufta ölüm tefekkürü, nefsi terbiye etmenin ve dünyaya karşı ilgisizliği artırmanın önemli bir yoludur. İmam Gazali, ölümü hatırlamanın, insanın fani dünyevi heveslerden uzaklaşmasına ve asıl yurdu olan ahirete yönelmesine yardımcı olduğunu belirtir. Bu düşünce, kişiyi gafletten uyandırır, günahlarından tövbe etmeye teşvik eder ve iyi ameller işlemeye sevk eder. Ölümün kaçınılmaz bir hakikat olduğunu idrak etmek, hayatın anlamını derinleştirir ve kalbi manevi olgunluğa ulaştırır.