O’nu her şeyde ve her şeyden münezzeh gör. Bu, şuhudun yani müşahadenin ta kendisidir.
— Hallac-ı Mansur, Kitâbu’t-Tavâsîn
Bu söz, Hallac’ın vahdet-i şuhud (görüş birliği) anlayışına işaret eder. Mutasavvıf, her varlıkta Allah’ın tecellilerini müşahede ederken, aynı zamanda O’nun yaratılmışlardan tamamen aşkın ve münezzeh olduğunu da idrak etmelidir. Bu, hem O’nun her yerde olduğunu görmek hem de O’nun hiçbir şeye benzemediğini anlamaktır. Bu çift yönlü idrak, tasavvufi bilginin zirvesini temsil eder ve kulun marifetullah makamına ulaşmasını sağlar, hakikatin tam idrakidir.